0027 ให้ท้ายลูกตัวเอง

บทที่ 27 ให้ท้ายลูกตัวเอง

เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ชูยินก็เห็นอวิ๋นเฉียวกำลังด้อมๆ มองๆ อยู่ในสวน

เธอเปิดหน้าต่างออก ตะโกนขึ้นเสียงดังลั่น “อวิ๋นเฉียว!”

อวิ๋นเฉียวตั้งใจที่จะเข้าไปในบ้านเงียบๆ โดยเดินอ้อมผ่านสวน แล้วเข้าไปทางประตูหลัง จากนั้นก็แอบขึ้นชั้นบนโดยที่ไม่ให้ใครรู้ ทว่าพอถูกคนเป็นแม่เรียกก็ตกใจจนขวัญกระเจิง จนถึงกับล้มลงกับพื้น พลางเรียกออกมา “แม่!”