บทที่ 288 การเผชิญหน้า (กลาง)

ตอนที่ 288 การเผชิญหน้า(กลาง)

แต่สวีลิ่งอี๋กลับไม่มีความมั่นใจอย่างใต้เท้าเซี่ยงเช่นนี้

เขาพูดกับสืออีเหนียงเสียงเบาว่า “อวี้เกอเป็นบุตรชายคนโตของอนุ ไม่ใช่บุตรชายคนรองของอนุ ตามธรรมเนียมแล้วจะต้องแยกจวนออกไป แต่หลังจากแต่งงานไปแล้วในช่วงนี้ก็คงไม่สามารถแยกจวนไปได้ทันที ยังต้องอยู่ที่จวนไปอีกสักสองสามปี เพื่อให้ทุกคนคุ้นเคยสนิทสนมกัน มิเช่นนั้นก็จะต่างคนต่างอยู่ เมื่อได้เจอกันก็จะรู้สึกว่าเป็นคนแปลกหน้า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความสามัคคีในบรรดาสะใภ้ ดังนั้นข้าจึงให้พี่สะใภ้สองช่วยดูให้ว่าหนึ่งในสามของคุณหนูสกุลเซี่ยงใครมีนิสัยอ่อนโยนและเชื่อฟังมากที่สุด สตรีเช่นนี้หากแต่งเข้ามา ประการแรกก็จะสามารถช่วยดูแลน้องสะใภ้ คอยปรนนิบัติเจ้า เป็นแบบอย่างให้เหล่าสะใภ้ที่เข้ามาในจวนได้ ประการที่สองเมื่อถึงเวลาแยกจวนก็จะไม่มีการคิดหาผลประโยชน์ใส่ตัว หรือก่อความคับข้องใจให้ภรรยาของจุนเกอต้องลำบากใจ มั่วเหยียน เรื่องการคัดเลือกข้าได้คิดอย่างรอบคอบแล้ว ตอนนั้นยังคิดอยู่ว่าหากคุณหนูทั้งสามในสกุลเซี่ยงไม่มีใครตรงกับคุณสมบัตินี้ ก็คงทำได้เพียงยอมแพ้...”